31 จงใหใจขมขน และใจขดเคอง และใจโกรธ และการทะเลาะเถยงกน และการพดเสยดส กบการคดปองรายทกอยาง อยหางไกลจากทานเถด32 และทานจงเมตตาตอกน มใจเอนดตอกน และอภยโทษใหกนเหมอนดงทพระเจาไดทรงโปรดอภยโทษใหทาน เพราะเหนแกพระครสต