10 พนองทงหลายของขาพเจา สดทายนขอทานจงมกำลงขนในองคพระผเปนเจา และในฤทธเดชอนมหนตของพระองค11 จงสวมยทธภณฑทงชดของพระเจาเพอจะตอตานยทธอบายของพญามารได12 เพราะวาเราไมไดตอสกบเนอหนงและเลอดแตตอสกบเทพผครอง ศกดเทพ เทพผครองพภพในโมหะความมดแหงโลกน ตอสกบเหลาวญญาณทชวในสถานฟาอากาศ13 เหตฉะนนจงรบยทธภณฑทงชดของพระเจาไว เพอทานจะไดตอตานในวนอนชวรายนนและเมอเสรจแลวจะยนมนได14 เหตฉะนนทานจงยนมน เอาความจรงคาดเอว เอาความชอบธรรมเปนทบทรวงเครองปองกนอก15 และเอาขาวประเสรฐแหงสนตสข ซงเปนเหตใหเกดความพรงพรอมมาสวมเปนรองเทา16 และพรอมกบสงทงหมดน จงเอาความเชอเปนโล ดวยโลนนทานจะไดดบลกศรเพลงของผชวรายนนเสย17 จงเอาความรอดเปนหมวกเหลกปองกนศรษะและจงถอพระแสงของพระวญญาณ คอพระวจนะของพระเจา18 จงอธษฐานวงวอนทกอยางและจงขอโดยพระวญญาณทกเวลา ทงนจงระวงตวดวยความเพยรทกอยาง จงอธษฐานเพอวสทธชนทกคน