20 และโมรเดคยบนทกเรองนและสงจดหมายไปยงพวกยวทงปวงผอยในมณฑลทงปวงของกษตรยอาหสเอรส ทงใกลและไกล21 ชกชวนเขาใหถอวนทสบสเดอนอาดาร และวนทสบหาเดอนเดยวกนทกๆป22 เปนวนทพวกยวพนจากศตรของเขา และเปนเดอนทเปลยนความโศกเศราเปนความยนด และการครำครวญเปนวนรนเรงใหแกเขา และใหเขาถอเปนวนกนเลยงและวนยนด เปนวนทสงของขวญแกกนและกน และใหของขวญแกคนจน23 พวกยวจงตกลงกระทำตามทเขาตงตนแลว และตามทโมรเดคยเขยนไปถงเขา24 เพราะฮามานบตรชายฮมเมดาธา คนอากก ศตรของพวกยวทงปวง ไดปองรายตอพวกยวเพอทำลายเขา ไดทอดเปอร คอสลาก เพอลางผลาญและทำลายเขา25 แตเมอพระนางเอสเธอรเขาเฝากษตรย พระองคทรงบญชาเปนลายลกษณอกษรใหแผนการมงรายของทาน ซงทานไดคดตอพวกยวนน กลบตกลงบนศรษะของทานเอง และใหตวทานกบบตรชายของทานถกแขวนบนตะแลงแกง26 เพราะฉะนนเขาจงเรยกวนเหลานวา ปรม ตามคำเปอร ดงนน เพราะทกอยางทเขยนไวในจดหมายน และเพราะสงทพวกยวตองเผชญในเรองน และสงทอบตแกเขา27 พวกยวกกำหนดและรบวาตวเขาเอง เชอสายของเขา และบรรดาผทเขาจารตยวจะถอสองวนนดงทเขยนไว และตามเวลาทกำหนดไวทกปมไดขาด28 และวาจะจดจำวนเหลาน และถอตลอดทกชวอาย ทกครอบครว มณฑลและเมอง วนเทศกาลปรมนจะไมเลกถอในทามกลางพวกยว หรอการระลกถงวนเหลานจะไมสนลงในเชอสายของเขาเลย29 แลวพระราชนเอสเธอร ธดาของอาบฮาอล กบโมรเดคยคนยว กเขยนเปนลายลกษณอกษรรบรองจดหมายฉบบทสองนเรองเทศกาลปรม30 ใหสงจดหมายไปถงยวทงปวงในหนงรอยยสบเจดมณฑลในราชอาณาจกรของอาหสเอรส เปนคำทแทจรงใหอยเยนเปนสข31 และใหถอวนเทศกาลปรมเหลานตามกำหนดฤดกาล ดงทโมรเดคยคนยวและพระราชนเอสเธอรมพระเสาวนยสงพวกยว และตามทเขาตงไวสำหรบตนเองและสำหรบเชอสายของเขา เกยวกบการอดอาหารและการรองทกขของเขา32 พระบญชาของพระนางเอสเธอรตงระเบยบการเทศกาลปรมไวและมบนทกไวในหนงสอ