12 วนรงขนเมอคนเปนอนมากทมาในเทศกาลเลยงนนไดยนวา พระเยซเสดจมาถงกรงเยรซาเลม13 เขากพากนถอใบของตนอนทผลมออกไปตอนรบพระองครองวา "โฮซนนา ขอใหพระองคผเสดจมาในพระนามขององคพระผเปนเจา คอพระมหากษตรยแหงอสราเอลทรงพระเจรญ"14 และเมอพระเยซทรงพบลกลาตวหนงจงทรงลานนเหมอนดงทมคำเขยนไววา15 ธดาแหงศโยนเอย อยากลวเลย ดเถด กษตรยของเธอทรงลกลาเสดจมา'16 ทแรกพวกสาวกของพระองคไมเขาใจในเหตการณเหลานน แตเมอพระเยซทรงรบสงาราศแลว เขาจงระลกไดวา มคำเชนนนเขยนไวกลาวถงพระองค และคนทงหลายไดกระทำอยางนนถวายพระองค17 เหตฉะนนคนทงปวงซงไดอยกบพระองค เมอพระองคไดทรงเรยกลาซารสใหออกมาจากอโมงคฝงศพ และทรงใหเขาฟนขนมาจากความตาย กเปนพยานในสงเหลาน18 เหตทประชาชนพากนไปหาพระองค กเพราะเขาไดยนวาพระองคทรงกระทำการอศจรรยนน19 พวกฟารสจงพดกนวา "ทานเหนไหมวา ทานทำอะไรไมไดเลย ดเถด โลกตามเขาไปหมดแลว"