46 ฉะนนพระเยซจงไดเสดจไปยงหมบานคานาแควนกาลลอก อนเปนทซงพระองคทรงกระทำใหนำกลายเปนนำองน และทเมองคาเปอรนาอมมขนนางคนหนง บตรชายของทานปวยหนก47 เมอทานไดยนขาววา พระเยซไดเสดจมาจากแควนยเดยไปยงแควนกาลลแลว ทานจงไปทลออนวอนพระองคใหเสดจลงไปรกษาบตรของตน เพราะบตรจวนจะตายแลว48 พระเยซจงตรสกบเขาวา "ถาพวกทานไมเหนหมายสำคญและการมหศจรรย ทานกจะไมเชอ"49 ขนนางผนนทลพระองควา "พระองคเจาขา ขอเสดจไปกอนทบตรของขาพระองคจะตาย"50 พระเยซตรสกบทานวา "กลบไปเถด บตรชายของทานจะไมตาย" ทานกเชอพระดำรสทพระเยซตรสกบทาน จงทลลาไป51 ขณะททานกลบไปนน พวกผรบใชของทานไดมาพบและเรยนทานวา "บตรชายของทานหายแลว"52 ทานจงถามถงเวลาทบตรคอยทเลาขนนน และพวกผรบใชกเรยนทานวา "ไขหายเมอวานนเวลาบายโมง"53 บดาจงรวาชวโมงนนเปนเวลาทพระเยซไดตรสกบตนวา "บตรชายของทานจะไมตาย" และทานเองกเชอพรอมทงครวเรอนของทานดวย54 นเปนการอศจรรยทสองซงพระเยซทรงกระทำ เมอพระองคเสดจจากแควนยเดยไปยงแควนกาลล