21 เพราะพระบดาทรงทำใหคนทตายแลวฟนขนมาและมชวตฉนใด ถาพระบตรปรารถนาจะกระทำใหผใดมชวตกจะกระทำเหมอนกนฉนนน22 เพราะวาพระบดามไดทรงพพากษาผใด แตพระองคไดทรงมอบการพพากษาทงสนไวกบพระบตร23 เพอคนทงปวงจะไดถวายเกยรตแดพระบตรเหมอนทเขาถวายเกยรตแดพระบดา ผใดไมถวายเกยรตแดพระบตร ผนนกไมถวายเกยรตแดพระบดาผทรงใชพระบตรมา24 เราบอกความจรงแกทานทงหลายวา ถาผใดฟงคำของเราและเชอในพระองคผทรงใชเรามา ผนนกมชวตนรนดร และไมถกพพากษา แตไดผานพนความตายไปสชวตแลว25 เราบอกความจรงแกทานทงหลายวา เวลาทกำหนดนนใกลจะถงแลว และบดนกถงแลว คอเมอผทตายแลวจะไดยนพระสรเสยงแหงพระบตรของพระเจา และบรรดาผทไดยนจะมชวต26 เพราะวาพระบดาทรงมชวตในพระองคเองฉนใด พระองคกไดทรงประทานใหพระบตรมชวตในพระองคฉนนน27 และไดทรงประทานใหพระบตรมสทธอำนาจทจะพพากษาดวย เพราะพระองคทรงเปนบตรมนษย28 อยาประหลาดใจในขอนเลย เพราะใกลจะถงเวลาทบรรดาผทอยในอโมงคฝงศพจะไดยนพระสรเสยงของพระองค29 และจะไดออกมา บรรดาผทไดประพฤตดกฟนขนสชวต บรรดาผทไดประพฤตชวกจะฟนขนสการพพากษา30 เราจะทำสงใดตามอำเภอใจไมได เราไดยนอยางไร เรากพพากษาอยางนน และการพพากษาของเรากยตธรรม เพราะเรามไดมงทจะทำตามใจของเราเอง แตตามพระประสงคของพระบดาผทรงใชเรามา31 ถาเราเปนพยานถงตวเราเอง คำพยานของเรากไมจรง