1 พระองคตรสคำอปมาเรองหนงใหเขาฟงเพอสอนวา คนทงหลายควรอธษฐานอยเสมอ ไมออนระอาใจ2 พระองคตรสวา "ในนครหนงมผพพากษาคนหนงทมไดเกรงกลวพระเจา และมไดเหนแกมนษย3 ในนครนนมหญงมายคนหนงมาหาผพพากษาผนนพดวา ขอแกแคนศตรของขาพเจาใหขาพเจาเถด'4 ฝายผพพากษานนไมยอมทำจนชานาน แตภายหลงเขานกในใจวา แมวาเราไมเกรงกลวพระเจาและไมเหนแกมนษย5 แตเพราะแมมายคนนมากวนเราใหลำบาก เราจะแกแคนใหเขา เพอมใหนางมารบกวนบอยๆใหเรารำคาญใจ'"6 และองคพระผเปนเจาตรสวา "จงฟงคำทผพพากษาอธรรมนไดพด7 พระเจาจะไมทรงแกแคนใหคนทพระองคไดทรงเลอกไว ผรองถงพระองคทงกลางวนกลางคนหรอ พระองคจะอดพระทยไวชานานหรอ8 เราบอกทานทงหลายวา พระองคจะทรงแกแคนใหเขาโดยเรว แตเมอบตรมนษยมา ทานจะพบความเชอในแผนดนโลกหรอ"