28 เมอพระองคตรสคำเหลานนแลว พระองคทรงดำเนนนำหนาเขาไปจะขนไปยงกรงเยรซาเลม29 ตอมาเมอพระองคเสดจมาใกลหมบานเบธฟายและหมบานเบธานบนภเขาซงเรยกวา มะกอกเทศ พระองคทรงใชสาวกสองคนของพระองคไป30 สงวา "จงเขาไปในหมบานทอยตรงหนา เมอเขาไปแลวจะพบลกลาตวหนงผกอย ทยงไมเคยมใครขนขเลย จงแกมนจงมาเถด31 ถามผใดถามทานวา ทานแกมนทำไม' จงบอกเขาวา เพราะองคพระผเปนเจาทรงประสงคลกลาน'"32 สาวกทรบใชนนไดไปพบเหมอนทพระองคตรสแกเขาแลว33 เมอเขากำลงแกลกลานน พวกเจาของกถามเขาวา "ทานแกลกลาทำไม"34 ฝายเขาตอบวา "องคพระผเปนเจาทรงประสงคลกลาน"35 แลวเขากจงลกลามาถงพระเยซและเอาเสอของตนปลงบนหลงลา และเชญพระเยซขนทรงลานน36 เมอพระองคเสดจไป เขาทงหลายกเอาเสอผาของตนปลงตามหนทาง37 เมอพระองคเสดจมาใกลทซงจะลงไปจากภเขามะกอกเทศแลว เหลาสาวกทกคนมความเปรมปรดเพราะบรรดามหกจซงเขาไดเหนนน จงเรมสรรเสรญพระเจาเสยงดง38 วา "ขอใหพระมหากษตรยผทเสดจมาในพระนามขององคพระผเปนเจาทรงพระเจรญ จงมสนตสขในสวรรค และทรงสงาราศในทสงสด"39 ฝายฟารสบางคนในหมประชาชนนนทลพระองควา "อาจารยเจาขา จงหามเหลาสาวกของทาน"40 พระองคตรสตอบเขาวา "เราบอกทานทงหลายวา ถงคนเหลานจะนงเสย ศลาทงหลายกยงจะสงเสยงรองทนท"