18 และดเถด มผหามคนอมพาตคนหนงนอนบนทนอน และเขาหาชองทจะหามคนอมพาตนนเขามาวางตรงพระพกตรของพระองค19 เมอหาชองเอาเขามาไมไดเพราะคนมาก เขาจงขนไปบนดาดฟาหลงคาบานหยอนคนอมพาตลงมา ทงทนอนตามชองกระเบองตรงกลางหมคนตอพระพกตรพระเยซ20 เมอพระองคทอดพระเนตรเหนความเชอของเขาทงหลาย พระองคจงตรสกบคนอมพาตวา "บรษเอย บาปของเจาไดรบอภยแลว"21 ฝายพวกธรรมาจารยและพวกฟารสเรมคดในใจวา "คนนทพดหมนประมาทเปนผใดเลา ใครจะยกความผดบาปไดเวนแตพระเจาเทานน"22 แตเมอพระเยซทรงทราบความคดของเขา พระองคจงตรสแกเขาวา "ไฉนทานทงหลายจงคดในใจอยางน23 ทจะวา บาปของเจาไดรบอภยแลว' หรอจะวา จงลกขนเดนไปเถด' นนขางไหนจะงายกวากน24 แตเพอทานทงหลายจะไดรวา บตรมนษยมฤทธอำนาจในโลกทจะโปรดยกความผดบาปได" (พระองคจงตรสสงคนอมพาตวา) "เราสงเจาวา จงลกขนยกทนอนไปบานของเจาเถด"25 ในทนใดนน เขาจงลกขนตอหนาคนทงปวง ยกทนอนซงเขาไดนอนนน กลบไปบานของตน พลางรองสรรเสรญพระเจา