20 ครนเวลาเชา เมอพระองคกบเหลาสาวกไดผานทนนไป กไดเหนมะเดอตนนนเหยวแหงไปจนถงราก21 ฝายเปโตรระลกขนไดจงทลพระองควา "พระอาจารยเจาขา ดเถด ตนมะเดอทพระองคไดสาปไวนนกเหยวแหงไปแลว"22 พระเยซจงตรสตอบเหลาสาวกวา "จงเชอในพระเจาเถด23 เราบอกความจรงแกทานวา ถาผใดๆจะสงภเขานวา จงลอยไปลงทะเล' และมไดสงสยในใจ แตเชอวาจะเปนไปตามทสงนน กจะเปนไปตามคำสงนนจรง24 เหตฉะนนเราบอกทานทงหลายวา ขณะเมอทานจะอธษฐานขอสงใด จงเชอวาไดรบ และทานจะไดรบสงนน25 เมอทานยนอธษฐานอย ถาทานมเหตกบผหนงผใด จงยกโทษใหผนนเสย เพอพระบดาของทาน ผทรงสถตในสวรรค จะโปรดยกการละเมดของทานดวย