38 ครนพระองคเสดจไปถงเรอนนายธรรมศาลาแลว กทอดพระเนตรเหนคนวนวายรองไหครำครวญเปนอนมาก39 และเมอพระองคเสดจเขาไปแลวจงตรสถามเขาวา "ทานทงหลายพากนรองไหวนวายไปทำไม เดกหญงนนไมตายแตนอนหลบอย"40 เขากพากนหวเราะเยาะพระองค แตเมอพระองคขบคนทงหลายออกไปแลว จงนำบดามารดาของเดกหญงนนและสาวกสามคนทอยกบพระองค เขาไปในททเดกหญงนอนอย41 พระองคจงจบมอเดกหญงนนตรสแกเขาวา "ทาลธา คม" แปลวา "เดกหญงเอย เราวาแกเจาวา จงลกขนเถด"42 ในทนใดนนเดกหญงนนกลกขนเดน เพราะวาเดกนนอายไดสบสองป คนทงปวงกประหลาดใจอยางยง