30 ฝายอครสาวกพากนมาหาพระเยซ และไดทลถงบรรดาการซงเขาไดกระทำและไดสงสอน31 แลวพระองคตรสแกเขาวา "ทานทงหลายจงไปหาทเปลยวหยดพกหายเหนอยสกหนอยหนง" เพราะวามคนไปมาเปนอนมากจนไมมเวลาวางจะรบประทานอาหารได32 พระองคจงเสดจลงเรอกบสาวกไปยงทเปลยวแตลำพง33 คนเปนอนมากเหนพระองคกบสาวกกำลงไป และมหลายคนจำพระองคได จงพากนวงออกจากบานเมองทงปวงไปถงกอน และพากนเฝาพระองค34 ครนพระเยซเสดจขนจากเรอแลว กทอดพระเนตรเหนประชาชนหมใหญ และพระองคทรงสงสารเขา เพราะวาเขาเปนเหมอนฝงแกะไมมผเลยง พระองคจงเรมสงสอนเขาเปนหลายขอหลายประการ35 เมอเวลาลวงไปมากแลว พวกสาวกของพระองคมาทลพระองควา "ทนกนดารอาหารนก และบดนเวลากเยนลงมากแลว36 ขอใหประชาชนไปเสยเถด เพอเขาจะไดไปซออาหารรบประทานตามบานไรบานนาทอยแถบน เพราะเขาไมมอะไรทจะรบประทานเลย"37 แตพระองคตรสตอบแกเหลาสาวกวา "พวกทานจงเลยงเขาเถด" เขาทลพระองควา "จะใหพวกขาพระองคไปซออาหารสกสองรอยเหรยญเดนารอนใหเขารบประทานหรอ"38 พระองคตรสตอบเขาวา "พวกทานมขนมปงอยกกอน ไปดซ" เมอรแลวเขาจงทลวา "มขนมปงหากอนกบปลาสองตว"39 พระองคจงตรสสงพวกสาวกใหจดคนทงปวงใหนงรวมกนทหญาสดเปนหมๆ40 ประชาชนกไดนงรวมกนเปนหมๆ หมละรอยคนบาง หาสบบาง41 เมอพระองคทรงรบขนมปงหากอนกบปลาสองตวนนแลว กแหงนพระพกตรดฟาสวรรคขอบพระคณ แลวหกขนมปงนนใหเหลาสาวกใหเขาแจกแกคนทงปวง และปลาสองตวนนพระองคทรงแบงใหทวกนดวย42 เขาไดกนอมทกคน43 สวนเศษขนมปงและปลาทเหลอนนเขาเกบไวไดถงสบสองกระบงเตม44 และในจำนวนคนทไดรบประทานขนมปงนน มผชายประมาณหาพนคน