24 พระองคจงทรงลกขนจากทนนไปยงเขตแดนเมองไทระและเมองไซดอน แลวเขาไปในเรอนแหงหนงประสงคจะมใหผใดร แตพระองคจะซอนอยมได25 เพราะผหญงคนหนงซงมลกสาวทมผโสโครกสง เมอไดยนขาวถงพระองคกมากราบลงทพระบาทของพระองค26 ผหญงนนเปนชาวกรก ชาตซเรยฟนเซย และนางทลออนวอนขอพระองคใหขบผออกจากลกสาวของตน27 ฝายพระเยซตรสแกนางนนวา "ใหพวกลกกนอมเสยกอน เพราะวาซงจะเอาอาหารของลกโยนใหแกสนขกไมควร"28 แตนางทลตอบพระองควา "จรงดวย พระองคเจาขา แตสนขทอยใตโตะนนยอมกนเดนอาหารของลก"29 แลวพระองคตรสแกนางวา "เพราะเหตถอยคำนจงกลบไปเถด ผออกจากลกสาวของเจาแลว"30 ฝายหญงนนเมอไปยงเรอนของตน ไดเหนลกนอนอยบนทนอน และทราบวาผออกแลว