1 "ดวยวาอาณาจกรแหงสวรรคเปรยบเหมอนเจาของสวนคนหนงออกไปจางคนทำงานในสวนองนของตนแตเวลาเชาตร2 ครนตกลงกบลกจางวนละเดนารอนแลว จงใชใหไปทำงานในสวนองนของเขา3 พอเวลาประมาณสามโมงเชา เจาของสวนกออกไปอก เหนคนอนยนอยเปลาๆกลางตลาด4 จงพดกบเขาวา ทานทงหลายจงไปทำงานในสวนองนดวยเถด เราจะใหคาจางแกพวกทานตามสมควร' แลวเขากพากนไป5 พอเวลาเทยงวนและเวลาบายสามโมง เจาของสวนกออกไปอก ทำเหมอนกอน6 ประมาณบายหาโมงกออกไปอกครงหนง พบอกพวกหนงยนอยเปลาๆจงพดกบเขาวา พวกทานยนอยทนเปลาๆวนยงคำทำไม'7 พวกเขาตอบเจาของสวนวา เพราะไมมใครจางพวกขาพเจา' เจาของสวนบอกพวกเขาวา ทานทงหลายจงไปทำงานในสวนองนดวยเถด และทานจะไดรบคาจางทสมควร'8 ครนถงเวลาพลบคำเจาของสวนจงสงเจาพนกงานวา จงเรยกคนทำงานมาและใหคาจางแกเขา ตงแตคนมาทำงานสดทาย จนถงคนทมาแรก'9 คนทมาทำงานเวลาประมาณบายหาโมงนน ไดคาจางคนละหนงเดนารอน10 สวนคนทมาทแรกนกวาเขาคงจะไดมากกวานน แตกไดคนละหนงเดนารอนเหมอนกน11 เมอเขารบเงนไปแลวกบนตอวาเจาของสวน12 วา พวกทมาสดทายไดทำงานชวโมงเดยว และทานไดใหคาจางแกเขาเทากนกบพวกเราททำงานตรากตรำกลางแดดตลอดวน'13 ฝายเจาของสวนกตอบแกคนหนงในพวกนนวา สหายเอย เรามไดโกงทานเลย ทานไดตกลงกบเราแลววนละหนงเดนารอนมใชหรอ14 รบคาจางของทานไปเถด เราพอใจจะใหคนทมาทำงานหลงทสดนนเทากนกบทาน15 เราจะปรารถนาจะทำอะไรกบสงทเปนของเราเองนนไมถกตองตามพระราชบญญตหรอ ทำไมทานอจฉาเมอเหนเราใจด'16 อยางนนแหละคนทเปนคนสดทายจะกลบเปนคนตน และคนทเปนคนตนจะกลบเปนคนสดทาย ดวยวาผรบเชญกมาก แตผททรงเลอกกนอย"