1 คนทปลกตวไปจากผอน จงใจกระทำตามใจตนเอง และคานคตแหงสตปญญาทงหลาย2 คนโงไมเพลดเพลนในความเขาใจ แตเพลดเพลนในการแสดงความคดเหนของตนเทานน3 เมอคนชวรายมาถง ความหมนประมาทกมาดวย และความอดสมากบความไรเกยรต4 คำปากของคนเราเปนนำลก นำพแหงปญญาเหมอนลำธารนำเชยว5 ทจะลำเอยงเขาขางคนชวรายเพอจะบงคบคนชอบธรรมเรองความยตธรรมกไมด6 รมฝปากของคนโงนำการววาทมา และปากของเขากเชอเชญการโบย7 ปากของคนโงเปนสงทำลายตวเขาเอง และรมฝปากของเขากเปนบวงดกจตใจตนเอง8 ถอยคำของผกระซบนนทากเหมอนบาดแผล มนลงไปยงสวนขางในของรางกาย9 แลวบคคลทหยอนยานในการงานกเปนพนองกบคนเจาทำลาย10 พระนามของพระเยโฮวาหเปนปอมเขมแขง คนชอบธรรมวงเขาไปในนนและปลอดภย11 ทรพยศฤงคารของเศรษฐเปนเมองเขมแขงของเขา และเปนเหมอนกำแพงสงตามความคดเหนของเขา12 ใจของคนกจองหองกอนถงการถกทำลาย แตความถอมใจเดนอยหนาเกยรต13 ถาคนหนงคนใดตอบกอนทเขาไดยน กเปนความโงและความอบอายของเขา14 จตใจของคนจะทนตอความเจบปวยได แตจตใจทชอกชำใครจะทนไดเลา