1 Ein song til høgtidsferderne. Sæl er kvar den som ottast Herren, som ferdast på hans vegar!2 Det dine hender avlar, skal du njota, sæl er du, og det gjeng deg vel.3 Kona di er som eit fruktrikt vintre inne i ditt hus; borni dine er som oljekvister kringum bordet ditt.4 Sjå, soleis vert den mann velsigna, som ottast Herren.