46 Tedy rzekła Maryja: Wielbi dusza moja Pana;47 I rozradował się duch mój w Bogu, zbawicielu moim,48 Iż wejrzał na uniżenie służebnicy swojej; albowiem oto odtąd błogosławioną mię zwać będą wszystkie narody.49 Bo mi uczynił wielkie rzeczy ten, który mocny jest, i święte imię jego;50 I którego miłosierdzie zostaje od narodu do narodu nad tymi, co się go boją.51 Dokazał mocy ramieniem swojem, i rozproszył pyszne w myślach serca ich.52 Ściągnął mocarze z stolic ich, a wywyższył uniżone.53 Łaknące napełnił dobremi rzeczami, a bogacze rozpuścił próżne.54 Przyjął Izraela, sługę swego, pamiętając na miłosierdzie swoje.55 Jako mówił do ojców naszych, do Abrahama i nasienia jego na wieki.